Bunt igły

Książki

Ian Kelly „Vivienne Westwood” (tłumaczenie Anna Rojkowska ; seria „Projektanci” ; Wydawnictwo „Bukowy Las”)

Biografia Vivienne Westwood przypomina wywiad-rzekę. Zarówno autor jak i Vivienne mają  talent do opowiadania.  Autor jest jak lustro dla swojej bohaterki, a ona jest szczera i  bardzo  sympatyczna jak na osobę tak sławną i bogatą. I jest niewątpliwie piekielnie bystra.

Vivienne Westwood stała się ikoną mody punk. Nic dziwnego, to ona stworzyła ten styl.  Rozpoczęła erę ubraniowego, szalonego eklektyzmu – agrafka, kontrowersyjny nadruk i  brak  rękawa. Cała Vivienne. Bezkompromisowa, pełna zwariowanych pomysłów i bardzo wrażliwa  na społeczne niesprawiedliwości i polityczne łajdactwa. Wymarzony wzór dla anarchistów.

Moje ulubione cytaty:

Ian Kelly pisze o swojej bohaterce:

„Trudno chyba o więcej konsekwencji w życiu niż u Westwood pomimo zaskakujących przejść od agrafkowego punkowego  buntowniczego sytuacjonizmu do projektowania najbardziej esencjonalnego haute-couture inspirowanego historycznymi wykrojami rzemiosła krawieckiego XVIII. Bunt i elityzm. (…) Powitana w świecie wielkiej mody z  niechęcią, budząca niesmak pomysłami typu „Piss Marylin” nadrukami na koszulkach sprzedawanych w jej pierwszym butiku, a czczona obecnie jako bogini i wyrocznia współczesnej mody. Droga wyboista, pełna problemów i napięć, ale zawsze w służbie wielkiej Idei połączenia buntu i tradycji (…).

„Jest cała ikonografia opowiadania. Jest narracja: kobieta i jej kolejne pomysły. Kiedy kupuje się rzeczy Westwood, kupuje się coś, co stanowi część opowieści. Coś anty albo pre ; jak powiedziano mi na Elcho Street: coś niosącego ślad jej wiedzy i jej historii, lektur i wizyt w galeriach, jej walk z establishmentem lub Malcolmem – jednym słowem coś co ma w sobie tkankę ludzką. Vivienne Westwood trwa w modzie dłużej niż ktokolwiek od czasów Coco Chanel. „

Autor zdjęcia: Lena Tytuł: Kompozycja na tapetę smartfona, ale nie działa ponieważ obcas dziurawił ikonki 😉

„ Każdy, kto przeglądał wycinki prasowe na jej temat, wie, że pytana  o modę czy jakiekolwiek sprawy związane z punkiem najprawdopodobniej opowie o informatorze Bradleyu Manningu czy klęsce klimatycznej, ponieważ świat Vivienne to nieustanne „teraz”, co jest typowe dla artystów. Moda, jak kiedyś się wyraziła, przypomina  „nostalgię za przyszłością” – patrzenie do tyłu , by czuć najbardziej chwilę obecną. „Usiłuję przywrócić procesowi technicznemu inteligencję i ludzkość”, powiedziała kiedyś o swoich wzorach, a kobiety i mężczyźni odpowiedzieli na to – na krój i dotyk jej kreacji, jak również na Wielkie Idee, które przekazuje szeptem lub krzykiem.”